U moet het zelf weten (1)

Inleiding
Onder deze titel kunt u van mij de komende tijd stukjes in ons clubblad Boel Bluf en op deze weblog verwachten. Bedoeling is dat ik in kort bestek wat toelichting ga geven rond de spel- en gedragsregels bij het jeu de boulen.

Deze materie sluit dan weer mooi aan op de baantrainingen die in april gaan beginnen en die u hopelijk ook gaat volgen. Die zijn in het bijzonder bedoeld om uw speltechnische en tactische vaardigheden te verbeteren of aan te scherpen.
Deze stukjes zijn vooral bedoeld om u ervoor te behoeden dat u door onwetendheid op theoretisch gebied punten zou laten liggen of af zou moeten staan of in het ergste geval scheidsrechterlijke sancties moet ondergaan.

Zoals u weet heeft alles zijn oorsprong. Ook in het geval van de spel- en gedragsregels van petanque. Aangezien wij met onze club zijn aangesloten bij de NJBB en onze nationale bond weer bij een internationale federatie van bonden (=FIPJP) wordt er binnen alle daarbij aangesloten landen in de regel gespeeld met het zogenaamde ISP, dat staat voor Internationaal Spel Reglement.
Normaal gesproken is dit reglement de basis van de regels waar u zich aan heeft te houden bij het spelen van ons geliefde spelletje. Er kunnen echter door omstandigheden uitzonderingen zijn. U moet dan bijvoorbeeld denken aan bondsverenigingen met een kleine accommodatie, die vaak met een zeer beperkte speelruimte kampen. Om toch te kunnen spelen kan dan door het bonds- of afdelingsbestuur dispensatie verleend worden op een of meerdere punten. Maar de regel is en blijft altijd de basis aan spel-en gedragsregels van het ISP.
Het is dus zaak dat u dit reglement kent.
U moet het zelf weten. Punt.
Vandaar ook de titel van mijn stukjes.

Waarom zeg ik dit zo nadrukkelijk.
Wel, om de doodeenvoudige reden dat de spelers, dus zowel u als uw tegenstander, voor een groot deel zelf verantwoordelijk zijn voor de gang van zaken genoemd in dit reglement.
Erger nog, als u sommige zaken nalaat te doen of te melden bent u zogezegd medeplichtig aan het aangaan van een overtreding van dit reglement en kunt u een scheidsrechterlijke sanctie ontvangen.
Gaat er al een lampje bij u branden? Nee, dan is het zeker zaak het vervolg van mijn stukjes te blijven lezen. Ik zal deze eigen verantwoordelijkheid blijven benadrukken bij de onderwerpen die de revue zullen passeren.

Zoals gezegd wordt het ISP vastgesteld door het FIPJP congres. Dat is in november 2008 weer gehouden en daarin zijn een aantal veranderingen vastgesteld voor het nu bestaande spelreglement. Als het allemaal loopt zoals het zou moeten lopen gaan deze aangepaste regels voor ons gelden zodra de Nederlandse vertaling uit het Frans gereed is. De streefdatum is 1 april. Houdt u om te beginnen deze datum in de gaten, zodat u niet verrast wordt door enkele belangrijke aanpassingen van het ISP. Ik ga nu niet expliciet in op deze aanpassingen. U hebt ze kunnen lezen of kunt ze nog lezen op blz. 16/17 van het laatste (februari)nummer van ons bondsblad petanQue. Wel zal ik bij de desbetreffende onderwerpen de komende veranderingen t.o.v. de huidige regels vermelden.

Materiaal waar officieel mee gespeeld mag worden.

Boules.
Ballen van metaal, die een diameter van ten minste 705 en ten hoogste 800 mm hebben en een gewicht van ten minste 650 en ten hoogste 800 gram. Recreatiesets hebben dat soort kenmerken vaak nog wel, maar om aan officiële wedstrijden deel te kunnen nemen worden er meer eisen aan het materiaal gesteld. Dan mag u slechts spelen met materiaal dat voorkomt op een lijst die door de FIPJP is vastgesteld. Boules die daar op voorkomen hebben een gegraveerd handelsmerk van de fabrikant en verder diverse aanduidingen volgens overeengekomen specificaties van het fabricageproces. Daar kunnen ook de naam en voornaam of initialen van een speler toe behoren.
U moet voor de aardigheid maar eens kijken of uw boules op deze lijst voorkomen. Als u internet heeft kunt u de volgende link eens proberen.
http://home.versatel.nl/leenvanaalsburg/goedgekeurdeboules.PDF
Het mag duidelijk zijn dat er niets valt te controleren als deze kenmerken op uw boules niet (meer) leesbaar zijn. Uw boules zijn op dat moment dan ook afgeschreven en u mag er niet meer mee in officiële wedstrijden uitkomen.
U en uw tegenstander mogen voor en tijdens de wedstrijd altijd elkaars speelmateriaal beoordelen. Daar is niks mis mee. Het is in ieders sportieve belang dat er gespeeld wordt met deugdelijk, goedgekeurd en gestandaardiseerd materiaal. Nog even dit. Als u bij de beoordeling van andermans materiaal verschillende goedgekeurde boules tegenkomt bij een en dezelfde speler; dat kan en dat mag. Het is dus mogelijk dat iemand uit een doublette met 3 verschillende boules speelt. Of het praktisch is is nog maar de vraag, maar het is toegestaan.

Buts
Buts mogen van hout zijn en in alle kleuren geverfd, maar tegenwoordig ook van kunststof. In het laatste geval echter alleen van het merk VMS (ook vermeld op de eerder genoemde FIPJP lijst).
Volgens het huidige reglement moet de diameter van een but ten minste 25mm en ten hoogste 35 mm bedragen. Maar een van de komende veranderingen in het reglement per 1 april laat alleen nog toe dat een but een vaste diameter van 30 mm mag hebben met een maximale tolerantie van 1 mm groter of kleiner. Houdt u daar in ieder geval vast rekening mee als u op het punt staat een pond butjes te gaan kopen.

Tot zover deze eerste bijdrage. U heeft op de weblog de gelegenheid direct inhoudelijk te reageren met vragen of opmerkingen.
Schroom ook niet om de bij u levende vragen op dit gebied aan mij te stellen. Ik zal ze graag naar vermogen beantwoorden. Dat houdt mij ook scherp.
Graag tot de volgende aflevering.

Wrok koesteren (1)

Nog maar 1 wedstrijd te gaan en de Afdelings Winter Competitie editie 2008-2009 zit er al weer op. Altijd een leuke wedstrijdenreeks om te doen. Dit jaar met een nieuw samengesteld team/negental meegedaan. Het is dan altijd even afwachten hoe de van te voren samengestelde 3 tripletten in werkelijkheid functioneren. Het moet wel klikken zoals dat heet. Naast de persoonlijke technische mogelijkheden is het ook een kwestie van het karakter van de spelers of het allemaal een beetje gaat lopen. En dan moet het ook nog een keer gezellig zijn en blijven als negental. Je hebt er niks aan als een van de drietallen supersterk is en de andere drietallen niks klaarmaken, dat is voor de onderlinge verhoudingen funest.
En dan rest nog de vraag wat voor tegenstanders en terreinomstandigheden je treft. Elke keer weer anders en verrassend.
In de regel gaat het er in deze competitie gemoedelijk aan toe. Er wordt natuurlijk voor de punten gestreden maar op een faire manier. Omdat er geen echte arbitrage geregeld is/kan worden voor deze serie wordt er van iedereen verwacht dat daar ook naar gehandeld wordt. Maar dat maakt het geheel tegelijkertijd kwetsbaar. Er hoeft maar iemand bij te zijn die kwaaie zin heeft en de sfeer voor 18 deelnemers staat op de tocht, want iedereen speelt uiteindelijk tegen iedereen.
Als ik zelf met mijn team vrij ben ga ik, als het even kan, zaterdags meestal kijken bij een van onze andere deelnemende thuisspelende teams. Zo ook enkele weken geleden. Ik zal verder geen namen noemen. Het gaat om een voorbeeld in het algemeen.
Ik kwam binnen nadat de eerste ronde gespeeld was. Er heerste een merkwaardig sfeertje. Al gauw kreeg ik te horen dat een van de tegenstanders vanaf het begin had geweigerd ook maar iemand van ons team de hand te schudden. Op zich al een unicum.
Gevraagd naar de reden (niet religieus) kon ons team alleen in de herinnering van de uitwedstrijd een maand daarvoor een incident(je) oproepen rond een spelsituatie.
Daarbij had een van het board terugspringende schietbal de op punt liggende bal (niet gemarkeerd!!!) van het andere team verplaatst. Deze bal werd vervolgens teruggelegd door de tegenpartij, wat dus niet kan. Door ons team werd daar dan ook volkomen terecht tegen geprotesteerd, wat vervolgens een verziekte sfeer bij betreffende tegenstander opriep (volkomen onterecht).
De man in kwestie heeft dat vervolgens blijkbaar in wrok omgezet en gekoesterd tot de terugwedstrijd in Oss aan de orde was en dat als argument gebruikt om zijn houding jegens dan maar iedereen van Boules de Boeuf te rechtvaardigen. Sterker nog, gaandeweg de wedstrijdenreeks gaf hij ook nog doodleuk aan in zijn gezicht te zijn gespuugd door een van onze spelers. Ik bedoel maar, heb je Rudi Völler en Frank Rijkaard al als lama's bij het voetbal gehad, wordt dat nu bij het boulen geïntroduceerd. Wat volgt er verder nog: shirtje trekken, de elleboogstoot, het spelen op de enkels (gebeurt overigens wel eens, maar dan toch echt in onschuld)?
Wat moet je nou met iemand die zich zo opstelt?
Heeft u een idee, laat het me weten.
Ik kom er in ieder geval nog eens op terug in relatie tot het wedstrijdreglement.

U moet het zelf weten (inleiding)

Onder deze titel verschijnen van mijn hand vanaf het aprilnummer 2009 in ons clubblad Boel Bluf stukjes rondom zaken van de (spel)regelgeving bij het boulen. Niet omdat ik alles wel weet, maar inmiddels wel wat weet. Die kennis heb ik me spelenderwijs en gaandeweg de 5 jaar dat ik nu meeloop in deze tak van sport eigen gemaakt. Daarnaast heb ik de bondsopleidingen voor scheidsrechter- en wedstrijdleider niveau 2 gevolgd en mag als zodanig categorie 3 toernooien bij onze eigen club als scheidsrechter leiden en toernooien met 5 voorgelote wedstrijden als wedstrijdleider. Weet u nu wat dat precies inhoudt? Nee, waarschijnlijk. Daarom dus wil ik de komende tijd in ons clubblad hier wat aandacht aan gaan schenken en in ruil daarvoor wat van uw aandacht vragen. Bedoeling van dit alles is om uw kennisniveau wat omhoog te brengen wat betreft de (spel)regelgeving in de boulesport. Hopelijk kent u mijn schrijfstijl inmiddels een beetje. Het zal geen dorre opsomming van zaken worden. Daar waar mogelijk zal ik het met humor proberen te omkleden zodat u er hopelijk nog plezier aan beleven kunt ook.
Integraal wil ik deze stukjes ook op het weblog plaatsen zodat u de mogelijkheid hebt er op te reageren als een en ander onduidelijk is en vragen bij u oproept. Laat wat weten a.u.b., het houdt mij op mijn beurt ook weer scherp.

Over handel met voorkennis op de AEX en de AED

Bent u ook een van die ongelukkigen die destijds vrolijk heeft geïnvesteerd in aandelen op de beurs en de boel heeft zien verdampen? Die neergang van ons financiële systeem werd mede veroorzaakt en in gang gezet door een aantal sluwe mannen en vrouwen die door handel met voorkennis aan zelfverrijking gingen doen. Vaak gebeurde zoiets in relatie tot de AEX, de Amsterdam Exchange Index.
Nu kwam nota bene ons onvolprezen bestuur met een cursus zelfverrijking door handel met voorkennis. En dat omdat ons bestuur flink geïnvesteerd had op de AED. Alleen die aankondiging al lokte een dertigtal leden van onze club de afgelopen 2 maandagavonden naar de kantine om hiervan kennis te nemen. En ja, het was zelfverrijking waar het allemaal om begonnen was. Maar daar hield iedere vergelijking met de financiële wereld dan ook meteen op.
Want deze handel stond in het teken van doen en deze zelfverrijking stond in het teken van kennisvermeerdering.
AED staat namelijk in dit geval voor Automatische Externe Defibrillator. Een prachtig apparaat dat bij hartfalen het verschil kan betekenen tussen leven en dood.
Dankzij (volkomen verantwoord) financieel beleid van ons bestuur kon dit apparaat aangeschaft worden en met een begeleidende cursus voor onze clubleden kunnen er nu in voorkomende gevallen in ieder geval reddende handelingen verricht worden tot professionele medische hulp gearriveerd is. Ook ik was cursist en mocht kennis nemen van de basale handelingen die met reanimatie van een slachtoffer van hartfalen gemoeid zijn. Onder de bezielende leiding van het bedrijf JBR, waar de AED werd aangeschaft, werd duidelijk gemaakt waar het bij de combinatie reanimatie- gebruik AED op aan komt. Het werd voor mij en de andere cursisten een eye-opener. Blij dat ik het gedaan heb. Ik heb in ieder geval het gevoel gekregen niet werkeloos meer te hoeven toekijken als zoiets zich voordoet. En bovendien, natuurlijk liever niet, maar ik kan zelf ook slachtoffer zijn en het is dan fijn te weten dat er op de club velen zijn die mij op mijn beurt kunnen redden. Of zijn er overwegende of zelfs gewetensbezwaren? Laat het mij weten, dan kunnen we misschien wat regelen. Ik heb nog wat aandelen.......

Eruit gegooid

Als je eruit gegooid wordt bij iets of iemand geeft dat nooit een goed gevoel bij het slachtoffer. Als bouler loop je dat risico bij voortduring. Vroeg of laat gebeurt je dat onherroepelijk. Als de uitsmijter zijn werk helemaal serieus heeft gedaan (0-13) kom je ook nog met Fanny thuis. En dat laatste moet je dan natuurlijk weer kunnen verantwoorden aan je vrouw. Dan kun je beter met (de) Bob thuiskomen. Geeft ook een kater, maar dan heb je hoogstwaarschijnlijk vooraf nog plezier gehad. Hoe weinig je je er misschien dan ook van kan herinneren.
En eruit gegooid werd Boules de Boeuf dan ook met beide teams die deelnamen aan de AfdelingsVoorrondenVerenigingsKampioenschap (A.V.V.K.) 2009 van Afdeling 5. Onze beide teams sneuvelden tegen hetzelfde team van 't Dupke uit St. Michielsgestel.
Deze wedstrijdreeks van de afdeling is een mooie graadmeter om te kijken hoe je er als vereniging voorstaat in sportief (lees competitief) opzicht t.o.v. van andere verenigingen binnen de afdeling.
Binnen onze vereniging heeft het recreatieve aspect altijd een grote plaats ingenomen. Enkele uitzonderingen daargelaten heeft het serieus competitieve werk nooit echt voet aan de grond gekregen bij het merendeel van onze leden. Wil je hier een rol in spelen dan zal hier gericht naar toe moeten worden gewerkt. Training vormt daar een onmisbaar en essentieel onderdeel van. En daar ontbreekt het in onze vereniging tot nu aan.
De groep leden die zich eind vorig jaar had opgegeven om mee te dingen naar een plaats in de teams van Boules de Boeuf voor de A.V.V.K. gaf in ieder geval aan dat er wil was om hun prestatieniveau naar een hoger niveau middels gerichte training te brengen. Dat het niet tot uitdrukking kwam in de resultaten kon ook niet anders gezien de korte voorbereidingstijd en beperkte mogelijkheden op dat moment. Het belangrijkste was dat deze groep uit de vereniging heeft kennis kunnen nemen van enkele gerichte trainingen verzorgd door Jan Coolen.
Deze groep heeft in die enkele trainingen voor en in de A.V.VK. zelf al ondervonden, hoe pijnlijk dan ook, hoe beperkt het eigen technische en tactische en mentale vermogen blijkt te zijn. Ik zelf heb dat als zeer confronterend ervaren. Voor mij een reden om, als de kans geboden wordt door de vereniging, direct dit soort trainingen te gaan volgen en mijn spelpeil zover als in mijn vermogen ligt te verbeteren. Al was het alleen maar om eens een keer een ander eruit te gooien.
Hoe zou u het vinden als binnen de vereniging met serieuze trainingen begonnen wordt om het spelpeil te verbeteren? Let wel, rekening houdend met uw niveau en mogelijkheden.
Of zegt u, man hou op, ik gooi mijn balletjes wel op mijn manier en ik vind het wel goed zo.

Notre désir

Afgelopen zondag had ik bardienst. In die hoedanigheid kijk je wat anders tegen ons prachtige sportcomplex aan dan gewoonlijk. Want mooi is het, ons boulodrome. Ik denk dan maar even terug aan ons vorige onderkomen dat de basis heeft gevormd voor wat we nu dan hebben. Maar toentertijd waren de clubleden die dat hebben opgezet volledig verguld met dat onderkomen. Hoe eenvoudig het dan ook was, het is met 200% inzet van de weinige leden en met beperkte middelen, dus met veel schrapen, verzamelen, sparen en improvisatie tot stand gekomen. Klein en knus was het. In niets meer te vergelijken met ons huidige onderkomen. Maar vreemd genoeg sierde een mooi naambord ons vroegere clubgebouw. En dat naambord sprak boekdelen. Notre désir of wel Ons verlangen, Onze wens, gaf natuurlijk mooi aan wat de drijfveer was voor de totstandkoming van het gebouwtje voor de clubleden. Merkwaardig genoeg is een dergelijk symbool niet te bekennen op het super-de-luxe onderkomen waar we nu gebruik van maken. De reden voor het ontbreken daarvan is mij onduidelijk. Als het eerste clubgebouw al een wens, verlangen was, wat moet het huidige complex dan wel niet te betekenen hebben voor ons. Zijn we soms te beduusd, sprakeloos geweest over het eindresultaat?
Ik vind het dan ook hoog tijd dat er nagedacht moet gaan worden over een naamgeving voor ons complex. En dan een naam die uitdrukking gaat geven aan onze trots, voldoening over wat hier is bereikt. Ik nodig u dan ook uit met suggesties te komen om hier uitdrukking aan te gaan geven. Ben benieuwd hoe u erover denkt.

Communicatie kan altijd beter

Een van zaken die bepalend zijn voor het algehele beeld van een club, dus ook de onze, is de wijze waarop er gecommuniceerd wordt. Onderling tussen de leden of tussen het bestuur en de leden. Is er openheid, duidelijkheid, kameraadschap, opofferingsgezindheld, optimisme dat de boventoon voert onder de leden (=bestuur, dat namelijk niks meer of minder is dan een aantal gekozen leden, die zo goed willen zijn een bestuurlijke functie te vervullen), dan zal dit altijd tot uitdrukking komen in een goed functionerende club. Is er daarentegen sprake van een mentaliteit van roddel en achterklap, cynisme, ieder voor zich, dan zal een club slecht tot niet functioneren, als zij al blijft bestaan.
Ik meen zo vrij te mogen zijn te concluderen dat we het in onze club nog niet zo slecht hebben getroffen wat dit onderwerp aangaat. De meeste leden zijn van goede tot zeer goede wil met een paar uitschieters naar boven en beneden. Het bestuur dat we hebben is daar dus een exponent van. Leden van buitengewoon goede wil dus. Maar het blijven mensen, die ook fouten maken en tekortschieten, in het boulen maar ook in de communicatie. Onderling maar ook naar de andere leden blijft er altijd iets dat voor verbetering vatbaar blijft.
Een prachtig voorbeeld van hoe subtiel iets kan zijn waardoor de communicatie niet loopt zoals die moet lopen kwam ik tegen in een column van huisarts Jan Mulder in het nieuwe maandblad "Zin" (dit blad is bedoeld voor vijftigplussers, dus ook voor het merendeel van onze clubleden).
Hij beschrijft het volgende gesprek:
,, Dokter, als ik met mijn vrouw aan het spelen ben, hebben mijn ballen een afwijking! Ze draaien dan steeds naar links......".
,, U heeft last van uw ballen", informeer ik voorzichtig. Maar u heeft toch schouderklachten opgegeven als reden voor de spreekuurafspraak?"
,,Jazeker dokter! En door die pijnlijke schouder sla ik bij het golfen dus nu steeds met die afwijking naar links!"

Wij hebben ook met ballen te maken en communicatie binnen onze vereniging. Vraag is nu kan die beter? Ja natuurlijk, maar waar wringt het volgens u en hoe kan dat opgelost worden.
Laat wat weten (= communicatie).